Pytania do refleksji:

  • Co sprawia, że ludzie angażują się w działania?
  • Co jest ważne podczas budowania poparcia i pozyskiwania osób sojuszniczych dla proponowanych przez Ciebie rozwiązań?
  • Jak budować atrakcyjność działań rzeczniczych?

 

Zasady mobilizowania ludzi do działania 

Co sprawia, że ludzie angażują się w działania, że są gotowi poprzeć Twoje postulaty i włączyć się w proponowane działania?

Materiały szkoleniowe Graf BORIS

ŚWIADOMOŚĆ CELU

Jasno określ cele wspólnego działania. Upewnij się, że wszyscy je znają i rozumieją. Podkreśl wartości, którymi się kierujesz – ludzie chętniej angażują się, gdy podzielają Twoje wartości.

 

WPŁYW

Upewnij się, że wszystkie osoby mogą działać zgodnie ze swoją wiedzą, umiejętnościami i wpływem. Daj im przestrzeń do samodzielnego wykonywania zadań i podejmowania decyzji.

 

KOMPETENCJE

Upewnij się, że osoby wspierające Twoje działania mają kompetencje niezbędne do wykonywania swoich zadań. Wyznacz ambitne, ale realistyczne cele. Wykorzystaj potencjał ludzi – daj im możliwość pracy zgodnie z ich umiejętnościami.

 

POCZUCIE DOCENIENIA

Ludzie pracują najlepiej, gdy czują się zauważeni i docenieni, zwłaszcza przez swoich współpracowników. Zaufanie, uznanie i nagrody zwiększają ich zaangażowanie.

***

Rzecznictwo czasami definiuje się jako budowanie relacji – nawiązywanie kontaktów, tworzenie sieci sojuszników_czek i zwolenników_czek dla danej idei.

Barometr współpracy i analiza podmiotów i osób pod kątem ich wpływu na zmianę istniejącej sytuacji

Jednym z narzędzi, które można wykorzystać podczas poszukiwania potencjalnych sojuszników, jest „miernik nastawienia”.

Miernik nastawienia – kto jest Twoim potencjalnym sojusznikiem?

Przeanalizuj osoby, instytucje i organizacje działające w danym obszarze/regionie pod kątem ich stosunku do Ciebie, ale także do samego problemu i proponowanego przez Ciebie rozwiązania.

W swoich działaniach na rzecz pozyskania sojuszników warto skupić się na osobach neutralnych. Oczywiście warto również zwrócić uwagę na inne grupy, ale pamiętaj o zasadzie 80/20. W tym przypadku – zainwestuj 80% czasu w 20% interesariuszy. Nie inwestuj zbyt dużo czasu w tych, którzy są już przekonani i w tych, których przekonanie jest bardzo mało prawdopodobne. 

 

Pamiętaj:

  1. Określ swoje potrzeby i interesy, a także potrzeby i interesy potencjalnych sojuszników i sojuszniczek – w szczególności osób neutralnych.
  2. Zapytaj o potrzeby i interesy drugiej strony – co musiałoby się stać, aby Cię poparła?
  3. Ustal priorytety interesów i potrzeb – co jest najważniejsze dla Ciebie i dla drugiej strony, z czego możesz zrezygnować?
  4. Weź pod uwagę zarówno potrzeby merytoryczne i proceduralne (np. dotrzymywanie terminów, osiągnięcie wskaźników), jak i potrzeby psychologiczne (np. bezpieczeństwo, akceptacja, szacunek, wpływ lub uznanie).

 

Formułowanie apelu rzeczniczego

Apel jest najważniejszą informacją wyjaśniającą, co chcesz zrobić i dlaczego, oraz czego oczekujesz od odbiorców. Musi on  jasno wskazywać, co mają zrobić osoby, do których się zwracasz, np. podpisania petycji, przekazania darowizny, udziału w demonstracji, przyjścia na sesję rady itp. Przykład apelu:

Rys. na podstawie mat. szkoleniowych „Do*cenić bibliotekę”
  • Apel musi być krótki – zarówno Ty, jak i odbiorcy musicie go zapamiętać.
  • Apel musi być prosty – po jednokrotnym wysłuchaniu powinno być jasne, co chcesz osiągnąć i w jaki sposób.

SERCE powinno: 

  1. Zawierać bohaterkę – konkretną osobę lub osoby, które są dotknięte obecną sytuacją i wskazują, co mogłoby się zmienić w ich życiu/pracy, gdyby wdrożono Twoje rozwiązanie. Możesz np. pokazać kobietę na stanowisku kierowniczym i odnieść się do korzyści, jakie przynosi to instytucji i samej kobiecie.
  2. Opowiadać historię z podaniem szczegółów, które sprawiają, że jest ona wyjątkowa i można ją sobie wyobrazić i się z nią utożsamić.
  3. Odwoływać się do emocji. Nie mów tylko o faktach, ale o tym, jak dana osoba doświadcza danej sytuacji.

  4. Rozum powinien:

    1. Wykorzystywać dane i liczby. Zastąp ogólniki konkretami – zamień terminy takie jak „liczne” i „wiele” na konkretne liczby. Pokaż dane, z których firma/społeczność może być dumna, a nie tylko dane opisujące problem. Pokaż dane dotyczące korzyści wynikających z wdrożenia rozwiązania.
    2. Skupiać się na 2-3 liczbach, które są najważniejsze z punktu widzenia odbiorcy, najbardziej imponujących. Nie przedstawiaj zbyt szczegółowych danych – zamiast 37,87% powiedz 38% lub prawie 40%.
    3. Przedstawiać liczby w sposób porównawczy. Porównaj dane z innymi miejscami o podobnym charakterze, np. z regionem o podobnej wielkości, strukturze i problemach lub danymi z jednej firmy, ale z różnych okresów.
    Image source: Mohamed Hassan in pixebay

    Podczas tworzenia komunikatu:

    • Pisz/mów krótkimi zdaniami – unikaj przecinków i ozdobników.
    • Używaj języka potocznego – zamiast „środki finansowe” powiedz „pieniądze”, zamiast „instytucje edukacyjne” powiedz „szkoły i przedszkola”.
    • Używaj obrazowych wyrażeń/metafor – „kiedy wchodzę na spotkanie 10 dyrektorów, tylko jedna osoba jest kobietą” zamiast: „kobiety są niedostatecznie reprezentowaną grupą wśród kadry kierowniczej”.
    • Używaj czasowników i strony czynnej – mów „uczą się”, zamiast „zdobywanie umiejętności”.

     

PreviousNext