Τι χαρακτηρίζει το έμφυλο χάσμα εξουσίας;
Ιδίως κατά τον 20ό αιώνα, οι γυναίκες κατέκτησαν περισσότερα δικαιώματα. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι, το δικαίωμα στην εργασία και την απόκτηση δικού τους εισοδήματος, καθώς και το δικαίωμα στην ιδιοκτησία. Ωστόσο, η κοινωνική, οικονομική και πολιτική έμφυλη δικαιοσύνη εξακολουθεί να παρουσιάζει σημαντικές ελλείψεις.
Ο António Guterres, Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ από το 2017, τονίζει στη δήλωσή του σχετικά με τις διαφορετικές πτυχές της ανεπαρκούς έμφυλης δικαιοσύνης «…ότι η ισότητα των φύλων αποτελεί θεμελιωδώς ζήτημα εξουσίας». Η πατριαρχία και οι διακρίσεις αιώνων έχουν δημιουργήσει ένα βαθύ χάσμα μεταξύ των φύλων στην πολιτική και τις επιχειρήσεις. Ο Guterres αναφέρεται τόσο σε προσωπικούς όσο και σε διαρθρωτικούς παράγοντες. Οι γυναίκες που κατέχουν ηγετικές θέσεις ή δραστηριοποιούνται στη δημόσια ζωή εξακολουθούν να δέχονται απειλές και παρενοχλήσεις. Πολύ συχνά, οι άνδρες αποτελούν τον κανόνα και οι γυναίκες την εξαίρεση· τα επιτεύγματά τους παραβλέπονται και κρίνονται «κατά κανόνα» με βάση την εμφάνισή τους. Εξακολουθούν επίσης να εκτίθενται συχνά στη δημιουργία μύθων και στην άγνοια σχετικά με τις σωματικές λειτουργίες τους.
Επομένως, το έμφυλο χάσμα εξουσίας επηρεάζει όλους τους τομείς της κοινωνίας. Με τη στενότερη έννοια, αφορά το κατά πόσο οι γυναίκες εκπροσωπούνται και μπορούν να ασκούν επιρροή σε όλα τα ιεραρχικά επίπεδα της οικονομίας, της επιστήμης, των κοινωνικών οργανώσεων και της πολιτικής, ανάλογα με το ποσοστό τους στον πληθυσμό. Με την ευρύτερη έννοια, αφορά και άλλες πτυχές της έμφυλης αδικίας, καθώς και αυτές αντανακλούν άνισες σχέσεις εξουσίας. [1] Σε αυτές περιλαμβάνεται ουσιαστικά και το έμφυλο μισθολογικό χάσμα.
Ποια είναι αναλυτικά η κατάσταση;
Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων (EIGE) αναλύει την ισότητα σε έξι βασικούς τομείς: εργασία, χρήματα, γνώση, χρόνος, εξουσία και υγεία. Περιλαμβάνει επίσης δύο συμπληρωματικούς τομείς: τις διασταυρούμενες ανισότητες και τη βία κατά των γυναικών. Η μεγαλύτερη ανισότητα παρατηρείται στον τομέα της κατανομής της εξουσίας, παρότι σε αυτόν τον τομέα έχει σημειωθεί η μεγαλύτερη πρόοδος από το 2020. Τα στοιχεία διακρίνονται ανάλογα με την πολιτική εξουσία —υπουργεία, κοινοβούλια και τοπικούς φορείς εκπροσώπησης συμφερόντων—, την οικονομική εξουσία —διοικητικά συμβούλια των μεγαλύτερων εισηγμένων εταιρειών— και την κοινωνική εξουσία —ηγετικές θέσεις στις οργανώσεις των δέκα σημαντικότερων ολυμπιακών αθλημάτων σε κάθε κράτος μέλος της ΕΕ:

Ο δείκτης για όλους τους επιμέρους τομείς, αναλυμένος ανά κράτος μέλος:


Οι σκανδιναβικές χώρες και η Γαλλία ξεχωρίζουν θετικά. Όσον αφορά τα σκανδιναβικά κράτη, ορισμένοι παρατηρητές αποδίδουν αυτή την επίδοση στις κοινωνικές παροχές προς τις γυναίκες και στα δικαιώματά τους σε σχέση με τον οικογενειακό προγραμματισμό. [2] Ωστόσο, αυτό ενδέχεται να ισχύει και για την κατάσταση στη Γαλλία.
Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης τη «γυάλινη οροφή» που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες σε σχέση με τα στερεότυπα, τα πρότυπα ρόλων και τις προκαταλήψεις. Αυτό αφορά χαρακτηριστικά που συνδέονται με τις ηγετικές αρμοδιότητες, όπως:
«…η ανεξαρτησία, η αυτοπεποίθηση, η κυριαρχικότητα και η διεκδικητικότητα συνδέονται συχνά με την αρρενωπότητα και αναμένονται από τους άνδρες που κατέχουν ηγετικές θέσεις. Αντιθέτως, τα χαρακτηριστικά και οι συμπεριφορές που αναμένονται από τις γυναίκες στη δημόσια ζωή επικεντρώνονται στην κοινότητα και στην οικοδόμηση κοινότητας. Πρόκειται για χαρακτηριστικά όπως η ενσυναίσθηση, η καλοσύνη, ο προσανατολισμός στην εξυπηρέτηση και η συνεργασία (Abele et al., 2007· Koburtay et al., 2019· Tremmel et al., 2023). Επομένως, από τις γυναίκες αναμένεται να επιδεικνύουν τόσο πρωτοβουλία όσο και αίσθημα κοινότητας, προκειμένου να καταλάβουν ηγετικές θέσεις (Zheng et al., 2018). Ως αποτέλεσμα, ως ηγέτιδες πρέπει να συνδυάζουν δύο συχνά αντιφατικά πρότυπα συμπεριφοράς — με τις αντίστοιχες συνέπειες (Johnson et al., 2008)».[3]
Η έκθεση επισημαίνει επίσης ότι η δήλωση «οι άνδρες είναι καλύτεροι ηγέτες από τις γυναίκες» συγκεντρώνει το υψηλότερο ποσοστό συμφωνίας μεταξύ των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών. Στις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες, τα ποσοστά παρουσιάζουν ελάχιστες διαφορές:

Stereotypes can also result from a paradox, more precisely: from the fact that it is often women who take on leadership positions in organizations/companies that are in a crisis situation or failing and have only limited resources. If it does not succeed in leading the company or organization to success, this reinforces prejudices against women as leaders. At the same time, it can be observed that in times of political polarization, geopolitical conflicts, economic uncertainty, and ecological problems, so-called soft skills are required. 63% of the population in the European Union agree that these skills, often attributed to women, are needed in order to be a good leader. [4]
However, the report does not provide information on individual sectors. It thus remains an open question to what extent the gender power gap occurs, for example, in the digital sector or the financial sector — and whether setbacks or rather progress can be observed.
The gender power gap goes hand in hand with the financial power gap. Those who attain fewer leadership positions have, per se, a lower income — given equal qualifications. What picture emerges for the European Union? Let’s take a closer look.
ΠΗΓΕΣ
[1]Guterres, António, The gender power gap, 02/03/2020, https://www.un.org/sg/en/content/secretary-general/articles/2020-03-02/the-gender-power-gap (25/08/2025)
[2]Statista, Gender equality in Europe – Statistics & Facts, published by Espinosa, Catalina, 17/12/2025, https://www.statista.com/topics/3719/gender-equality-in-europe/#topicOverview (07/01/2026)
[3]EIGE Gender Equality Index, https://eige.europa.eu/publications-resources/publications/gender-equality-index-2025-sharper-data-changing-world, p. 90
[4]EIGE Gender Equality Index, https://eige.europa.eu/publications-resources/publications/gender-equality-index-2025-sharper-data-changing-world, p. 92